Körlemesine Asbuzu

Geceleri cırcır böcekleri, uzaklardan uluyan, havlayan köpekler, sakince ama neredeyse durmaksızın esen rüzgâr.

Hele bir de köyümün o türkülere konu olan, sabaha kadar süren düğünlerinden biri varsa ve saz çalıyorsa uzaklardan bir yerden, gecenin sessizliğine karışıyorsa sesi, balkonda ya da evin dışında bir yerlerdeysen, yahut penceren açıksa kapat gözlerini.

Huzura odakla kendini. Sus. Ve sessizliğin sesi olsun hayallerin.

Sonra dualarına dönüşüp semaya açtığın ellerin vesilesiyle Rabbine ulaşsın.

#BurasıAsbuzu

Kederle, hüzünle, çileyle karışık türkü, tezekle, ocaklardan çıkan dumanla karışık vatan kokar burada.

Gelen gitmekten, gelemeyen hiç gelememekten korkar.

Gece esen rüzgârın, bazen dondurucu soğuğun yerini, sabah açan güneş öyle bir alır ki birkaç saat önce yaşadığınız geceye inanamaz, dört mevsimi yirmi dört saate sığdırıverirsiniz.

Kuşların cıvıltısı başkadır burada. Dinlemeye fırsatınız olmasa da onlar belli eder kendilerini illaki.

Neşeyle etrafta dolaşırlar. Sadece kuşlar da değil; koyunlar, kuzular, köpekler görebilirsiniz her an evinizin etrafında.

Rabbime bu güzellikleriyle Asbuzu'yu bize memleket ettiği için ne kadar şükretsem az.

Geceleri ansızın koyun çıngırakları, meleşen kuzular ve bir çoban sesiyle karşılaşabilir kulaklarınız. Ayrı bir tattır burada çay içmek.

Şırıl şırıl akan derenin sesi, görüntüsü başkadır. Her memleketi güzeldir ülkemin ama herkesin memleketi kendine daha bir güzeldir, öyle değil mi?